Kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim.     

Canın sıkıldığında benimle paylaşmadığını, kırılacak tedirgin olacak olsam bile düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim.

Bana yalan söylediğini anladığım zaman vazgeçtim.

Gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını ve bana hala söylemediğin şeyler  olduğunu  hissettiğimde vazgeçtim. 
Her sabah benimle uyanmak istemediğini, geleceğimizin hiçbir yere gitmediğini anladığım zaman vazgeçtim.   
Düşüncelerime ve değerlerime değer vermediğin için vazgeçtim.

Ağrılarımı dindirecek sıcak sevgiyi bana vermediğinde  vazgeçtim.
Sadece kendi mutluluğunu ve geleceğini düşünerek beni hiçe saydığın için vazgeçtim.

Tablolarımda artık kendimi mutlu çizemediğim ve tek  neden sen olduğun için vazgeçtim.        

BENCİL OLDUĞUN İÇİN VAZGEÇTİM   
Bunlardan sadece bir tanesi senden vazgeçmem için  yeterli değildi, çünkü sevgim yüceydi.

Ama hepsini düşündüğümde senin benden çoktan vazgeçtiğini anladım.                        
Bu yüzden ben de senden vazgeçtim.                   
                                                              
 Frida Kahlo

Bir süre sonra,
bir eli tutmakla bir ruhu zincirlemek arasındaki ince farkı öğrenirsin,

Ve aşkın yaşlanmak,
birlikte olmanın da güvende olmak anlamına gelmediğini öğrenirsin,

Ve öpücüklerin sözleşme
ve hediyelerin de vaat olmadığını öğrenmeye başlarsın,

Ve yenilgileri
başın dik ve gözlerin açık karşılamaya başlarsın,
bir çocuğun üzüntüsü ile değil, bir yetişkinin zerafeti ile,

Ve herşeyi bugünü düşünerek yapmayı da öğrenirsin
çünkü yarın ile ilgili herşey belirsizdir.

Bir süre sonra güneş ışığının yakıcı olduğunu öğrenirsin
eğer fazla maruz kalırsan.

Bu yüzden,
başka birisinin sana çiçek getirmesini beklemeden
kendi bahçeni yarat
ve kendi ruhunu kendin süsle.


Ve göreceksin ki dayanıklısın..
Ve kuvvetlisin,
Ve değerlisin...

Söyle, hangisi daha zor?
Yasamak mı, ölmek mi, yoksa unutulmak mı,

Söyle.
Söyle, hangisi daha zor?
Aldırma! gülümse denilen sözlerden sonra
Aglamak mı, gülümsemek mi, yoksa,
Hatıraların sessizliginde,
Öylece uzanıp,
Göge bakakalmak mı?
Gitmisse gelmesini beklemek
Unutulmussan hatıraları düsünüp,
Avunmak bosuna.

Cayım bittiginde,
bardagımın bos kalması gibi...
Uyanamayıp gec kaldıgımda,
uyandırılmayı beklemek gibi...
Yanıldıgımda,
hatalarımın düzeltilmemesi
ve yüzümün kızarması gibi...
Hep bana seni hatırlatıyorsa da!
Artık cayımı kendim dolduruyor,
geceden kuruyorum saatimi,
ve daha dikkatliyim artık.
Ya da kimi zaman bos verip her seye,
bir anlık, öylesine yasıyorum!

Aglamak istedigimde
Kollarım seni aradıgında,
sen yoksun diye
kollarım bos kalıyor, aglamıyor muyum,
sanıyorsun!
Yastıgımı alıyorum kollarıma;
Hani üstüne yan yana iki kalp,
bir ev, birkac agac,
ve birkac cicek cizdigin
yastıgım var ya
Sarılıp o yastıga
basını ve sonunu bilmedigim anlarda
aglıyorum doyasıya...

Söyle hangisi daha zor
yasamak mı, ölmek mi, unutulmak mı söyle

Ben artık degistim biliyor musun?
Cayımı sekersiz iciyorum
Yemeklere elimden geldigince, acı katıyorum
ben artık Fatih kisaparmak,Serdar ortac i dinliyor ve senin sevdigin her seyi,
seviyorum.
Ve neye deger veriyorduysan,
benim icinde degerli eskiden oldugu gibi,
ama! daha fazla.

Söyle hangisi daha zor,
yasamak mı, ölmek mi, unutulmak mı söyle

Ama ben, odam, bu sehir ve yollar
ve beni , sokaklarda orda burda
yalnız görenler biliyor,
sen dönmeyeceksin,
ben böyle unutulmus kalacagım.
Esya farkında;
fısıldıyor kulaklarıma,
sarkılar sanki hep bana
yalnızlıgımı unutulmuslugumu hatırlatıyor.
Ama ben duymak istemiyorum hic birini,
korkuyorum, sensizlikten.

Söyle hangisi daha zor,
yasamak mı, ölmek mi, unutulmak mı.
En zoru
yasarken ölmüs gibi unutulmak.
Sen söyle bitanem
hangisi daha zor...

_________________